Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Aanvulling op het vorige verhaal..

Opeens heb ik een naam in mijn hoofd en dan rinkelt er bij mij een belletje die bij mevrouw WMO niet ging. Dat snap ik nu, want mevrouw WMO is helemaal niet mevrouw WMO en helemaal niet de mevrouw die mij geholpen heeft met de crisisopvang van DJ. De mevrouw die wel weet waar mijn keukentafel stond en alle registers heeft open getrokken om te helpen. Nee, de mevrouw die ik gisteren gesproken heb is wel degelijk van de PGB en om het niet te ingewikkeld te maken noem ik haar bij deze mevrouw Hork.
Deze mevrouw heb ik zeker eerder gesproken, zij was de gene die gelijk zei: Een gezin, een plan, een regisseur, maar het alleen over Kaatje wilde hebben en gelijk een collega er bij liet zitten want die zou het overnemen. Dag een gezin, dag een regisseur. Mevrouw Hork was ook de mevrouw die mij vertelde dat ik het beleidsplan goed moest lezen, dat mijn man zich in moest laten schrijven bij KvK zodat hij in dienst genomen kon worden... en IK moest het beleidsplan lezen. Want mijn man heeft geen BIG registratie en mag dus niet als hulpverlener worden ingeschakeld. (Gaat er bij jullie al een belletje rinkelen?)

Jee.. ik zie haar nog zo zitten achter die enorme tafel (wat niet mijn keukentafel was) en mij heel duidelijk maakte dat PGB geen uitkering is. Dat mijn kinderen niet meer bij opa en oma mochten logeren (wat ze tien jaar lang hebben gedaan) wat wel mocht van de beleidsmanager. En mij vertelde dat ze maar over een ding zeker was... per 31 december 2015 stopt de PGB's. Daarna heb ik haar nooit meer gesproken en ging de alle aanvragen naar haar collega die na vier maanden het niet meer zag zitten en het weer had overgedragen aan mevrouw PGB van het vorige verhaal, maar nu spoorloos verdwenen lijkt te zijn.

En ja hoor... daar gaan we weer...

Als ik denk dat het eindelijk een beetje rustig is betreft de PGB's vallen er enveloppen in de bus. Het PGB van JJ is stopgezet. Geen waarschuwing vooraf, geen reden van opgaaf... het is gewoon gestopt. Er kan natuurlijk een foutje gemaakt zijn, dus bel ik de gemeente op. Ik vraag om iemand te spreken van afdeling Jeugdzaken betreft PGB. Er is niemand aanwezig, dus word ik doorgeschakeld naar de voicemail van de betreffende persoon. Daar wordt gezegd dat mevrouw PGB op de maandag, dinsdag en woensdag werkt. Omdat het donderdag is besluit ik maandag opnieuw te bellen. En dat is vandaag.

Nadat er vier wachtenden voor mij afgehandeld zijn ben ik aan de beurt. Eerst duurt het even dat de meneer aan de andere kant van de lijn begrijpt wie ik wil spreken en waarom. Hij noemt een naam die ik ken van de WMO, die heb ik eerder gesproken en ik noem de naam van mevrouw PGB die ik wil spreken, maar word toch doorverbonden met mevrouw WMO.

Mevrouw WMO herkent mijn naam en vraagt of we elkaar al kennen, ik leg uit dat we met elkaar gesproken hebben over de crisisopvang voor DJ. Er gaat geen belletje af...  Nu bel ik omdat de PGB van JJ gestopt is en ik graag wil weten waarom. Mevrouw WMO kijkt in haar computer en komt tot het volgende antwoord: Haar pagina is leeg.
Dat is weinig, zeg ik.
Dan zegt ze dat herindicaties niet automatisch verlengd worden door de gemeente. Nee, dat weet ik, maar dit is geen herindicatie, want deze indicatie verloopt pas 31 mei 2017. De gemeente is vergeten een nieuwe toekenningsbesluit op te sturen. Dat heeft ze wel voor mijn andere dochter gedaan.

Ze vraagt naar haar naam en ik zeg: Kaatje.
Dezelfde achternaam???
Ja.
Kaatje heeft contact gehad met ambulante begeleider.
(Zucht, dat is dus bij jullie bekend), ja dat klopt, maar dat heeft niets met PGB te maken.
Nee, inderdaad. Ik zie hier wel een routeplan, maar die is niet ondertekend.
Die is wel ondertekend. Heb de kopie hier.
Nou, ik weet het dus niet. Ik kan u dus niet helpen, dat vind ik heel vervelend. Het gaat echt niet om een herindicatie?
Nee, maar dit betekent dat ik nu geen PGB voor haar ontvang.
Ik ga kijken of iemand anders iets weet.

Ik vraag nog even naar mevrouw PGB, maar die kent ze niet. Ik hoor het haar aan haar collega's vragen en dan zegt ze tegen mij dat mevrouw PGB daar blijkbaar wel gewerkt heeft. Ik antwoord dat ik afgelopen donderdag de voicemail van mevrouw PGB nog heb gehoord...

Maar nee, mevrouw PGB is niet bekend, ze zal iemand mailen en vraagt aan mij mijn e-mail adres voor een cc. Na drie verbeteringen is die bekend. Mevrouw WMO bevestigt dat het gaat om Kaatje (nee, JJ..), geboren op 28-11-2001, dat heb ik wel goed (nee, 28-12) naar e-mail adres.... (maar dan zonder die punt er tussen). Het spijt mij dat ik u niet verder heb kunnen helpen.

Ja, mij ook!!!!

Hoera!!! Kaatje 14 jaar...

(Het mes staat er al in :) )

Licht ontvlambaar

Ik was bezig met het voorbereiden van het avondeten toen ik het erg donker vond worden. Roger zat lekker onderuit op de bank en ik deed een extra schemerlampje bij hem aan. Gezellig.. althans, dat was het tot Puk beneden kwam. Zij ontplofte... dat lampje hoort niet aan en omdat het lampje naast Roger stond, moest hij het ontgelden. Ik heb haar gezegd dat IK het lampje heb aangedaan omdat IK dat gezellig vind staan. Ze leek te bedaren maar ik zag in haar ogen dat ze op iets zat te broeden.

Ik deed een poging om verder te gaan met het avondeten als opeens alles verlicht werd. Puk deed alle lampen aan die ze tegen kwam. En dat zijn er best veel. Ze keek mij heel trots aan... JIJ wilt het gezellig hebben? Dan maken we het toch gezellig?...

Het was even onderhandelen, maar toen mocht het grote licht weer uit en gingen de kastverlichtingen en de wandlampjes aan. De rust was weer teruggekeerd.

Dag 2016, hallo 2017

Kerst achter de rug, verjaardagen gehad en dan is het oudjaar. Net als vorig jaar eindigt dit met een zieke Puk. De hele dag door hangt ze op de bank of ligt ze in een van onze bedden. Vaders pech, want net aan zijn kant plast ze in het bed. Met moeite krijg ik haar wakker om naar het vuurwerk te kijken.

Het nieuwe jaar is begonnen. Er is niet veel om op terug te kijken. Het gaat allemaal gewoon zijn gangetje en zo gaan we ook het nieuwe jaar in. Terwijl we de boom aftuigen en alle kerstspullen verwijderen, spuugt Puk haar ontbijt eruit. Ze werd die ochtend wakker met de waterpokken en is naast ze ziek is ook boos. Boos op de waterpokken die haar gezicht ontsieren.

's Nachts kan ze niet slapen, ze heeft waterpokken op de meest vervelende plekken en dat doet zeer. Ze schreeuwt de boel bij elkaar... ligt eerst bij mij in bed, dan in eigen bed, dan weer bij mij in bed en tenslotte weer in haar eigen bed. JJ probeert haar af te leiden met een spel en dat lijkt te werken. Het is stil tot ik om half drie de wc hoor. Puk moet plassen en als ik haar weer naar bed breng, zie ik haar IPad liggen. Ze heeft twee uur lang op de IPad gezeten. Als ik deze van haar afpak, wordt ze boos. Ik stop haar toe, neem de IPad mee en hoor vanuit mijn bed: "Ik mag niet op mijn IPad, ik mag niet op mijn IPad, ik wil op mijn IPad, ik wil op mijn IPad..." tot het stil is. Ze slaapt... ze slaapt tot half acht en dat is voor haar doen erg laat.

's Ochtends zingt Kaatje kerstliedjes. "Feliz Navidad, Feliz Navidad.." en ik zing verder: "I wanna wish you a Merry Christmas.." en Puk zingt mee: "sky radio!!!!" Deze houden wij er in natuurlijk.

Geen terugblikken, geen voornemens, misschien een paar, en er moeten dingen gedaan worden.  Dit jaar wil ik graag mijn cursus Arabisch afronden die ik vorig jaar begonnen ben. Puk en ik gaan  op zoek naar een fijne school voor haar en Roger doet dit jaar zijn eerste eindexamens voor de HAVO. Eerst nog twee verjaardagen vieren aankomende week.

Wij gaan met volle moed 2017 in... !!!! Ik wens iedereen een fijn 2017.

Hoera!!! Roger 17 jaar...