Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Papierprikker of zwerver...

Ik heb altijd tegen mijn kinderen gezegd dat ze kunnen worden wat ze willen. Gelukkig begrijpen ze best dat niet alles mogelijk is, al moest ik Roger toch wel overtuigen dat het geen chirurg zou worden. Roger weet niet wat hij later worden wil. Alle idee├źn die wij hebben leken hem even interessant maar daarna niet meer. Hij kan goed tekenen, hij heeft humor, kan leuke slagzinnen verzinnen maar grafisch/reclame tekenaar ziet hij niet zitten. Hij houdt van onderzoeken, wil alles weten over de mens, maar laborant... nee dat is weer niets. In een museum werken, op het archief of in een bibliotheek is helemaal niet wat hij wil. Dan is er een open dag bij een hoge school en komt hij enthousiast thuis. Hij weet wat hij worden wil, zijn ogen stralen en als het aan hem ligt begint hij gelijk. Docent Duits. Volgens de docent op die school zou zijn spraakstoornis geen probleem zijn.

Ik zie hem niet voor een klas staan met leerlingen (veel te veel prikkels). Roger zelf is "licht ontvlambaar" dus heb ik mijn twijfels. Ik zeg tegen hem: "Goh, wat leuk, Duits vind je een heel leuk vak." Roger knikt en zegt dat hij eindelijk weet waar hij zijn examens voor doet. In de zevende hemel is hij. Gelukkig hebben we nog anderhalf jaar dus laat ik hem voorlopig in die hemel zitten.

Gisteren was er een OPP (ontwikkelingsperspektiefplan) gesprek met zijn mentor op school. We kwamen tijdens het gesprek op de TOS van Roger. De mentor gaf aan dat TOS toch echt wel een belemmering is voor een docent Duits. Roger zuchtte en zei dat hij dan maar papierprikker moest worden. De mentor zei gelijk dat Roger geen HAVO deed om papierprikker te worden. Er is tijd genoeg om iets anders te vinden.

Onderweg naar huis zei ik tegen Roger dat ik hem wel zie achter een balie in een hotelletje... netjes in een pak (vindt hij geweldig), Duitse gasten begroeten (nog beter) en toch geen intensief contact met de gasten. (Dan komt Fawlty Towers nog even langs... en kap ik het gesprek af). Thuis kijk ik achter mijn PC welke opleidingen mogelijk zijn en welk profiel erbij hoort. Roger heeft geen interesse, zijn mobieltje is veel interessanter.

Vanmorgen (hij was al laat beneden) zag hij dat de PC aanstond. Gelijk gaat hij er achter zitten. Ik zeg dat hij eerst moet ontbijten en de hond moet uitlaten. Half in paniek antwoordt hij dat het om zijn toekomst gaat... zijn hele toekomst hangt er van af.. of moet hij soms in de goot gaan slapen.

Ik ga meedoen met die drama en zeg dat ik een slaapzak heb liggen en dat hij mag oefenen.. maar wel dat hij eerst moet ontbijten en de hond moet uitlaten. We hebben nog een jaar voor hij in moet schrijven voor een school. Misschien dat de toneelschool iets is voor hem????? :-)

2 opmerkingen:

  1. Pfft...
    Ja, het is heel lastig om een goede keuze te maken, juist als er veel keus is.
    En Roger kan veel, ik las graag zijn verhalen.
    Misschien is vertaler Duits iets ? En daarnaast schrijver en illustrator ?
    Ik wens jullie veel sterkte met het vinden van een goede vervolgopleiding, mooi geschreven, Meerdanmamma.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. pffff.... lastig hoor...
    inderdaad wat willie zegt (vertaler) schiet ook door mijn hoofd.
    Maar wat een keuze op een jonge leeftijd he?
    als ik die keuze ooit over zou moeten doen zou ik ook nooit meer kiezen wat ik destijds koos....

    succes Roger (en jij ook)

    BeantwoordenVerwijderen